Wielu dorosłych w szkołach potrafi mówić. Ale tylko nieliczni naprawdę rozmawiają. A jeszcze mniej potrafi rozmawiać o tym, co naprawdę ważne: o niezgodzie, o napięciach, o tym, że coś nie działa. I właśnie dlatego komunikacja w wielu zespołach nie istnieje – jest tylko przepływ informacji. A to nie to samo.
Bez intencjonalnej komunikacji szkoła staje się przestrzenią domysłów. „Myślałam, że to ona miała zrobić”. „Nikt nic nie powiedział, więc pewnie się zgadzają”. „Nie chciałam wyjść na roszczeniową, więc milczę”. W takich warunkach rodzą się konflikty, które nigdy nie wybuchają – tylko sączy się z nich napięcie.
Prawdziwa komunikacja nie jest o tym, żeby wszystko było miło. Jest o tym, żeby było jasno, szczerze, odważnie i z szacunkiem. Żebyśmy się słyszeli – nie tylko słuchali. Żebyśmy się pytali – nie zakładali. Żeby była przestrzeń, w której każdy może powiedzieć: „Nie rozumiem”, „Mam wątpliwości”, „Widzę to inaczej” – i nie usłyszy za to: „Nie przeszkadzaj”.
W dobrze działającej szkole ludzie nie zawsze się zgadzają. Ale rozmawiają. A to robi różnicę.
Czy w Twojej szkole naprawdę się rozmawia – czy tylko przekazuje informacje? Co mogłoby pomóc budować więcej odwagi do mówienia i słuchania?
Podziel się swoim doświadczeniem – to może zainspirować innych.
Nie zostawiaj edukacji przypadkowi – sprawdź nasze szkolenia online z Kompetencji 4K i zacznij realnie rozwijać kompetencje 4K: https://4k.instytutkrytycznegomyslenia.pl/
