To pytanie wraca do wychowawców bardzo często. Czasem nie od razu, ale po kilku godzinach, dniach, czasem po spojrzeniu na klasę, która nagle zrobiła się cichsza niż zwykle. Bo po rozmowach o hejcie coś zawsze zostaje. Czasem zostaje wstyd. Czasem napięcie, które nie znalazło ujścia. Czasem cisza – taka, która

W pracy wychowawczej naprawdę bardzo często mamy dobre intencje. Chcemy pomóc. Chcemy ochronić uczniów. Chcemy zatrzymać trudną sytuację, zanim kogoś skrzywdzi bardziej. I to jest ważne. Bez dobrej intencji nie ma sensownej pracy wychowawczej.Problem zaczyna się jednak wtedy, gdy dobre intencje stają się jedynym narzędziem, z jakim wchodzimy w rozmowę

Profilaktyka hejtu bardzo rzadko zaczyna się od samego hejtu.Zaczyna się dużo wcześniej – od pytań, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się zupełnie niezwiązane z przemocą słowną czy wykluczaniem. Czy uczniowie potrafią nazwać to, co czują?Czy mają język do wyrażania niezgody bez ataku?Czy w klasie naprawdę jest miejsce na

Hejt rzadko pojawia się nagle. Nie spada z nieba, nie bierze się z jednego komentarza ani jednego wpisu w mediach społecznościowych. Zwykle dojrzewa po cichu. W napięciu, które narasta, ale nie znajduje ujścia. W niewypowiedzianych emocjach. W sytuacjach, w których ktoś nie miał języka, żeby powiedzieć: „jest mi trudno”, „nie